Zwanger 

Twaalf jaar geleden reed mijn brommertaxi een motorrijder dood. De chauffeur gaf gas, met mij achterop. Hij manoeuvreerde zijn brommer gewiekst Ambon over – mijn gebalde vuisten op zijn rug negerend. Hij dook steegjes in; het was er te smal om af te stappen, weet ik nog. Mijn geschreeuw achterop was inmiddels overgegaan in hysterisch gekrijs. Op een parkeerplaats bij een kennis verdween de ojek. Ik trilde. Ik besloot om nooit meer op een brommer te stappen.

In Jakarta heb ik weinig keus. De hitte en smog, het ge-Hello-Mister! en het gebrek aan trottoir sluiten een wandeling uit. Met een taxi sta je uren vast. Dus blijft de ojek, de brommertaxi, over. Bij aankomst installeerde ik de Go-Jek-app en bestelde een ritje. ‘Tolong, hati hati dan pelan pelan,’ zei ik in mijn beste Indonesisch. Alstublieft, voorzichtig en langzaam. De chauffeur glimlachte ‘Okay, miss’ en overhandigde me een helm. Hij reed zichtbaar voorzichtiger dan zijn ojek-collega’s, haalde die ene vrachtwagen niet in en leverde me vijf minuten later af op Stasiun Tebet (volle b, eind-t inslikken). Ik trilde, maar de kop was eraf.

Na mijn eerste dag op de universiteit kwam ik terug op het station. Ik zwengelde mijn app weer aan. Mijn nieuwe chauffeur belde: ‘Dari mana?’ Waar ben je? Het is moeilijk uitleggen waar je bent als je het zelf niet weet. ‘Di sini ada satu orang Belanda,’ zei ik maar. Er is hier maar één Nederlander. ‘Oh I see, Mister!’ Weer sprak ik mijn voorzorgvolzin en we vertrokken. Hij zigzagde weinig. Veilig kwamen we aan. Weer trilde ik.

Op de universiteit won ik advies in. Mocht ik een chauffeur bij zijn middel vasthouden? Kon ik in paniek zijn schouders grijpen? Dat was uit den boze. De volzin was wel goed. Ik kon er nog aan toevoegen dat ik moe was. Een goede vriend sms’te vanuit Nederland: kijk hem diep in de ogen. En zeg ook: ‘Saya takut’ (eind-t weer inslikken), ik ben bang. En zo reed ik na twee volzinnen en stevig oogcontact weer huiswaarts. Ook deze keer hield de chauffeur opvallend links, maar het trillen bleef.

De zon was de volgende dag net een half uur op toen ik weer een ojek bestelde. Ik keek de jongeman goed in zijn ogen, sprak mijn zin en liet een pauze vallen voor de tweede, voor meer nadruk. Dat was niet nodig. Hij begreep het meteen: ‘Hamil!’ Dat woord kende ik nog niet. Hij legde zijn handen op zijn buik en wees naar de mijne. Sommige gebaren zijn universeel. De zorg wellicht ook, dus ik antwoordde Ya en stapte achterop. Hij haalde geen enkele auto in. Al rijdend spraken we over koetjes en kalfjes – schreeuwend. Waar kom je vandaan? Hoelang ben je getrouwd? Hoeveel kinderen heb je? Tien minuten later kwamen we aan op het station. Ik trilde aanzienlijk minder.

Op de terugweg hoefde ik mijn nieuwe zin niet te gebruiken – ook deze chauffeur zag het meteen: hamil. Hij nam het zekere voor het onzekere. We reden angstig langzaam. Er werd getoeterd. Plotseling ging hij links, de grote weg af, en nam een andere route, via de kampong – kleine straatjes met geurende warungs, kinderen op straat. Over de drempels moest ik hem bijna duwen. Een kwartier later kwamen we aan. ‘Terima kasih untuk hati hati dan pelan pelan,’ zei ik. Bedankt voor voorzichtig en langzaam. Ik gaf hem een vette fooi. ‘Good luk wit baby!’ zei hij nog en reed weg. Ik trilde niet.

Het was de laatste dag van mijn eerste week in Jakarta. De ojek kwam nogal hard aangereden. Met veel bravoure groette hij me: ‘Good morning Mister!’ (Alle klinkers uitgerekt.) Ik gebruikte mijn nieuwste zin maar: ‘Saya hamil.’ Hij stapte meteen af en graaide in de bak onder het zadel. Uit een doorzichtig plastic zakje haalde hij een douchemuts en een masker. De muts moest op, onder de helm, en het masker voor mijn neus en mond. ‘Antiseptik proteksiun’, zei hij serieus. Ik stapte dankbaar achterop. Op z’n elfendertigst reden we naar de trein. ‘One selfie, Mister,’ zei ik bij het station. Ik pakte mijn telefoon uit mijn tas. Hij keek me niet-begrijpend aan. ‘For the husband,’ legde ik uit. Hij stemde in. Die illusie kon er ook nog wel bij.

IMG_2720

Advertenties

Een Reactie op “Zwanger 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s