De wildbibliotheek

Wildbibliotheek Chistye Prudi Boulevard, Moskou

Wildbibliotheek Chistye Prudi Boulevard, Moskou

Het is broeierig warm in Moskou. Ofschoon de zomer nog jong is, zijn de Moskovieten massaal uit hun holen gekropen. Op de bankjes op de Chistye Prudi Boulevard verzamelen zich mensen; jonge stelletjes, gezinnen met spelende kinderen, groepen nieuwe vrienden, ouderen met een schaakbord tussen hen in. Er wordt gegeten, gedronken, gelachen, gekust, geleefd.

De bomen bieden schaduw. In het gras liggen mensen. Zonnestralen proberen zich een weg te banen door het bladerdek, kietelend op de huid. Er staat een meisje op van haar kleedje. Haar blote voeten huppelen kinderlijk door het gras. Ze loopt naar een boom, waaraan een vogelhuisje hangt. Op haar tenen kijkt ze in het huisje. Het boek dat ze in haar rechterhand heeft, legt ze erin. Met haar andere hand pakt ze een nieuw exemplaar. Ze draait zich om en vlijt zich opnieuw neer op het kleedje, en begint te lezen.

Ik kijk voorzichtig om me heen. Hebben anderen dit gezien? In het huisje wonen geen vogels, maar boeken. Ik loop naar de boom, zie wat er op het hout geschreven staat: библиотека. Een bibliotheek, midden in het park. Mijn hand vindt het boek. ‘Белые ночи’ (Witte nachten) prijkt op het kaft. Ik heb mijn eerste Dostojevski gevonden, in een wildbibliotheek.

Ik denk terug aan Berlijn, waar ik me uren kon verschuilen in een antiquariaat. Bladerend door boeken, me afvragend door welke handen de bladzijden waren aangeraakt. Mijn nieuwsgierigheid vierde hoogtijdagen, als ik een kattebelletje vond. Of een opdracht, in vluchtige letters op het titelblad gekrast. Wie was de lezer van dit boek? Heeft het boek iemand in beroering gebracht? Lag het daarom hier? Of lieten de letters hem koud, als papiersnippers afgevoerd, maar beseffend dat de schrijver het bestaansrecht wordt ontnomen als het bij het oud papier zou belanden?

De 'Tausch Baum' in Berlijn. Met dank aan Maaike van der Westen.

De ‘Tausch Baum’ in Berlijn. Met dank aan Maaike van der Westen.

Maar een antiquariaat is geen wildbibliotheek. Daar moet je naartoe, met een doel – en  geld op zak. Een wildbibliotheek kom je tegen. Aan een boom, in een bushokje, midden op straat.

Wildbibliotheek in een bushokje in Haifa, Israël. Met dank aan Ike Breed.

Wildbibliotheek in een bushokje in Haifa, Israël. Met dank aan Ike Breed.

Ik besloot wildbibliotheken te verzamelen, in elke vorm en maat, waar ook ter wereld. Op Twitter en Facebook kwamen veel reacties: in Haifa, aan de Bodensee, in Rotterdam en Amersfoort, in Berlijn, in New York, overal duiken ineens wildbibliotheken op. Het fascineert me. Want in het delen van verhalen zitten verhalen. Wereldwijd. Overal wordt gelezen, overal is taal. Alles is taal.

Wildbibliotheek in de Boreelstraat in Rotterdam. Albert Koevoet laat er op dinsdag 4 juni 2013 'Het verjaagde water' van A. den Doolaard achter.

Wildbibliotheek in de Boreelstraat in Rotterdam. Albert Koevoet laat er op dinsdag 4 juni 2013 ‘Het verjaagde water’ van A. den Doolaard achter.

Ken je een wildbibliotheek? Heb je er een boek geleend? Iets teruggelegd misschien? Heb je er een kattebelletje in gevonden? Stond er een opdracht in, of een boodschap? Of bouw je zelf een wildbibliotheek? Deel je foto en verhaal met me. Laat hieronder een reactie achter of mail naar kirstendegelder [at] hotmail [punt] com. Dan deel ik binnenkort ook jouw verhaal. 

Advertenties

2 Reacties op “De wildbibliotheek

  1. Oh, wat baal ik nu, dat ik geen ervaring heb met de wildbibliotheek…..Ik zou zo graag een bijdrage aan je verhalen willen leveren. Nou ben ik besmet, ik ga op zoek!!!!
    Liefs,
    Ineke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s