Russisch flirten

Briefje

Over Russische vrouwen weten we natuurlijk alles al. Ze zijn bloedmooi, elegant, woestaantrekkelijk en ze gaan op hakken van minder dan tien centimeter de deur niet eens uit. Die riedel kennen we nu wel. Veel interessanter is het natuurlijk hoe het met de Russische man – en diens versierpogingen – gesteld is in het Rusland van 2013.

Wat de liefde betreft leeft de Russische man in het paradijs. Er is een dramatisch overschot aan vrouwen, waardoor de Rus enorme keus heeft. Dat weten ze maar al te goed. Russische vrouwen, van alle lagen van de bevolking, willen zich het liefst zo snel mogelijk (voor hun 25e) aan een man binden, in een jaar trouwen en dan een kind krijgen. En uit al die gewillige, prachtige, vrouwen kan de Russische man kiezen. Een oneerlijke strijd.

Mijn Russische vriendinnen – stuk voor stuk prachtexemplaren, hoogopgeleid, met goede banen en eigen huizen, en allemaal nog vrijgezel – zijn altijd op jacht. Komt er een man aan tafel, dan zitten ze allen gelijk in de houding: het hoofd wat scheef, lief lachen en een vinger die met het haar speelt. Terwijl de meiden proberen zijn interesse te wekken, valt nu en dan het oog van zo’n man op de vreemde eend in de bijt: de Nederlandse. De vijf minuten die volgen verlopen nagenoeg altijd hetzelfde.

‘Wat doe je in Moskou?’

‘Ik ben docent Nederlands op de universiteit.’

‘Wanneer ga je weer terug naar Nederland?’

‘Voorlopig niet.’

‘Ben je met je man naar Moskou gekomen?’

‘Nee, alleen.’

‘Wow.’

(Stilte.)

‘Jij bent echt anders dan alle andere vrouwen, hè?’

‘Het is maar hoe je het bekijkt.’

‘Ik zoek al jaren een vrouw zoals jij.’

‘Oh.’

‘Wil je een gezin?’

‘Ooit, ja. Voorlopig niet.’

‘Mag je eens bellen?’

Een ander opmerkelijk verschijnsel is het briefje. Een onverwacht wit blaadje, nog minder dan een kattebelletje. Ik spreek slecht Russisch, de meeste mannen hier alleen maar. Ze horen me praten in het Engels, Duits of Nederlands. Niet in het Russisch. Dat maakt de Rus niet uit.

Zo zat ik onlangs in een kroeg in St. Peterburg, in Nederlandstalig gezelschap. De drank vloeide die avond rijkelijk, en van onze omgeving hadden wij geen enkele notie genomen. Toen de kroeg ging sluiten, wachtte het personeel ons bij de deur op. Een van de drie obers wenste me een fijne nacht, en gaf me een briefje in de hand. Een wit briefje, waarop enkel zijn naam en telefoonnummer waren gekrabbeld.

Inmiddels heb ik, zonder tof te doen, meerdere briefjes in mijn bezit. Gebeld heb ik nooit. Wat moet ik ermee? We spreken elkaars talen niet. Maar dat deert de Rus niet. De Rus heeft niet zoveel eisen. De taal van de liefde. Dat is pas belangrijk.

Dat bleek wel toen ik onlangs met een vriendin in het café ergens in Moskou zat. Het is een plek waar ik de laatste tijd wel vaker kom. Ze hebben er goede koffie en ik zit er vaker urenlang te werken. Het personeel is on-Moskous vriendelijk en een enkeling spreekt er zelfs een woordje Engels met me. Ik kom er graag. Zo ook die bewuste vrijdagavond.

We eten wat, drinken wijn en de Duitse taal verbindt ons – en scheidt ons tegelijkertijd geheel van de buitenwereld. Het personeel vult onze glazen in gepast tempo bij en vanachter de bar worden we vriendelijk toegelachen. Met mijn gezicht naar de bar zie ik hoe de barman zijn glas heft. Dan volgt er een knipoog.

Kort daarna komt hij, met zelfverzekerde tred, naar onze tafel toe. Hij begint een praatje. In het Russisch. Ik vraag hem Engels met me te praten, daar mijn Russisch ontoereikend is. Hij spreekt geen Engels. En ik heel slecht Russisch. Dan houdt het dus op, denk ik. Maar voor de Russische man niet. Hij ziet het probleem niet. ‘We hebben toch een tolk bij ons?’ zegt hij terwijl hij op mijn Duitse vriendin wijst, die inderdaad goed Russisch spreekt. Hij kijkt me verliefd aan als ik na enige moeite ‘Guus Hiddink’ in zijn taal weet te ontcijferen. Hij wil graag in Nederland wonen. Hij vindt het er prachtig. ‘Ben je er al eens geweest?’, vraag ik in mijn beste Russisch. Nee, maar hij wil er wel graag eens heen.

De barman moet weer aan het werk; de volgende drankjes zijn van het huis. Na een uurtje, als we de rekening hebben gevraagd, komt hij opnieuw aan onze tafel. Met zijn jas aan. Of we nog ergens iets gaan drinken? Ik schud lachend mijn hoofd. ‘De taal van de liefde!’, roept hij uit. ‘Meer hebben we toch niet nodig?’ Mijn Duitse vriendin vindt het allemaal prachtig en stelt voor toch op zijn aanbod in te gaan. Ik stem in met één drankje.

De Rus wacht wat zenuwachtig bij de bar en drinkt nog snel een glas water voor we naar buiten lopen. We nemen met z’n drieën een taxi. Daar bekijk ik hem eens goed. Een guitig gezicht heeft hij wel, een wat naïef voorkomen. Onschuldig. Hij is bijna aandoenlijk. Tot hij weer begint te praten. Ineens blijkt hij stomdronken. De glazen water die hij binnen dronk, waren vodka. Er komt geen fatsoenlijke volzin meer uit.

De lol is er nu wel van af en ik vraag de taxichauffeur om te keren. ‘Sorry,’ brengt hij uit. ‘Ik ben een Rus. Ik ben een Rus.’ Waarvoor hij precies zijn excuses aanbiedt, zal ik nooit weten. Het dekt de lading voldoende, voor nu. ‘Mag ik ook niet in je bad slapen?’ is het laatste wat ik hoor, voordat de wind het portier net iets harder dichtslaat dan de bedoeling is.

De taal van de liefde. Wat die ook moge zijn, Russisch is die voor mij in ieder geval niet.

Advertenties

5 Reacties op “Russisch flirten

  1. Prachtig Kir. Voorlopig dus gelukkig geen Russische schoonzoon. Mijn Russisch is ook al lang niet meer wat het geweest is!

  2. Beeldend geschreven, Kirsten, je schotelt me zo een episode van Sex and the City voor, gelokaliseerd in Moskou….Wees wel een beetje voorzichtig met die tere Russische mannenzieltjes. Zo te lezen zijn die mannen niet veel afwijzingen gewend….
    Dikke knuf,
    Ineke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s